Huishouden van Jan Steen ?

Terwijl ik dit schrijf, eet ik mijn crackers en een soepje. Tegelijkertijd is de vaatwasser nog niet uitgeruimd en staat er dus nog vuile vaat op het aanrecht. Er staat een droogrek vol natte was midden in de woonkamer, want de droogtrommel is nog steeds stuk. Wasmanden met strijkgoed staan daar weer naast. De lectuurbak moet nodig worden uitgemest. En nu de zon op de ruiten staat, is het heel duidelijk dat die ook wel een spons en zeem kunnen gebruiken...

Vroeger was ik een enorme poetskont. Ik was, als ik thuis was, altijd bezig met het huishouden. Ons huis leek toen wel een showroom. Alles blonk, alles stond keurig netjes op z'n plek, alles was altijd opgeruimd. Tegenwoordig heb ik dat losgelaten. Natuurlijk laat ik de boel niet vervuilen, en houd ik het allemaal bij, maar zo poetserig als voorheen ben ik echt niet meer. Ik kan het redelijk goed laten liggen. Het is daarom echt niet altijd netjes bij ons. Ik noem het maar 'gezellig rommelig'... Je kunt in ieder geval goed zien dat er in ons huis geleefd wordt !

Vanochtend was het rustig in huis. Lief en jongste kids zijn aan het werk en naar school. Oudste is bij haar vriendje en tweede rommelt wat rond. Je zou dus zeggen dat ik tijd en ruimte genoeg heb gehad om wat van de bovenstaande klusjes geklaard te hebben. En dat is ook zo. Maar vanochtend heb ik er voor gekozen om dat niet te doen, geheel tegenstrijdig met mijn plannen om juist elke dag iets extra's in het huishouden te doen in verband met de drukke maanden die er aan komen...

Ik slaap enorm slecht, al tijden, en begin daar aardig last van te krijgen. Vanmorgen liep ik als een zombie door het huis. Dus in plaats van me aan het huishouden te wijden, ben ik op de bank gekropen en pardoes als een blok in slaap gevallen. Pas bijna twee uur later werd ik weer wakker... Twee uur waarin ik allerlei klusjes had kunnen doen, maar die ik nu benut heb om even bij te tanken zodat ik de dag een stuk fitter verder doorkom.

Ben ik dan lui of juist verstandig ? Ach, die vraag stel ik mezelf gewoon niet. Het is tenslotte veel belangrijker om zelf 'opgeruimd' te zijn, dan dat je huis dat is !

Een tantrisch warm bad

Zo relaxt als dit weekend was, zijn ze niet vaak. Wat een zaligheid ! Echt als een warm bad ! Ontspanning, sfeer, verbondenheid, liefde, zachtheid, jezelf zijn… in het gezelschap van heel veel prachtige en inspirerende mensen en gewoon met z'n tweetjes… Ik heb zó genoten !

Voor de tweede keer gingen mijn liefvriendje en ik naar het Tantrafestival in Rotterdam. Ook dit jaar was het weer een prachtige dag. We hebben deelgenomen aan mooie, inspirerende workshops, waarbij de confrontatie met jezelf soms best heftig was. Momenten van hardop schateren, maar ook van verstilling en zelfs tranen wisselden elkaar, soms in snel tempo, af. Evenals inspanning door beweging en ontspanning door je mee te laten voeren en over te geven, het was er allemaal. 

Toen we ons vrijdag,  in voorbereiding op het festival, hadden teruggetrokken op onze eigen tantrakamer, hadden we meteen het programma doorgenomen om onze keuze uit de vele workshops te bepalen. Toen zeiden we allebei: ‘we gaan niet dansen’. Natuurlijk begonnen drie van de vier workshops met dansen… en wat was dat leuk ! Een beetje onwennig in het begin, maar al heel snel konden we ons laten gaan en werden we meegenomen door de muziek en het gevoel dat die muziek opriep. Heerlijk was dat !

Op zo’n dag ontmoet je heel veel mensen. Bekenden, wat altijd weer een feest is (het leek wel een reunie, hartstikke leuk !) maar ook onbekenden. Je maakt tijdens zo’n festival heel gemakkelijk contact, iedereen is erg open en toegankelijk. Ik geniet daar altijd enorm van. Mooie en waardevolle ontmoetingen, waar je later nog vaak aan terugdenkt. Het was weer echt genieten dus ! Toen we thuiskwamen waren we ontzettend moe, maar hadden allebei wel een heel voldaan gevoel. Ik ben in ieder geval meteen als een blok in slaap gevallen… 

Helaas bleek de hoofdpijn waar ik de hele dag helaas al last van had, op zondagochtend wel degelijk een echte migraine-aanval te zijn. Wat voelde ik me beroerd ! Mijn liefvriendje moest ’s middags werken, en ik ben lekker in bed blijven liggen. Echt slapen doe je dan niet, maar het was wel fijn om lekker in de stilte te zijn, en zo af en toe eens weg te doezelen. Toen ik halverwege de middag even naar beneden ging,  was ik nog steeds hondsberoerd. Mijn liefvriendje maakte een knus bedje voor me op de bank, zodat we in ieder geval toch samen konden zijn, wel zo gezellig natuurlijk. Terwijl hij druk aan het werk was, heb ik lekker liggen soezen. Zo tussen waken en slapen in droom je wel de meest vreemde dingen… Toen hij klaar was met werken hebben we wat gegeten en de laatste uurtjes samenzijn hebben we knus en dicht bij elkaar doorgebracht. 

Wat een heerlijk weekend ! Ook al stond de zondag in het teken van werken en ziek zijn, we hebben het geweldig fijn gehad. De warmte van het festival samen beleven op zaterdag, de warmte van het lekker thuis bij elkaar zijn op zondag… Het maakt niet uit wat we doen en waar we zijn, dat blijkt wel weer. Als we maar samen zijn… En wat een ontzettend fijn gevoel is dat toch !

Klik

Ik 'ken' enorm veel mensen via social media. Gezellige, lieve, leuke mensen met wie ik regelmatig contact heb. Meestal zijn dat vluchtige contacten, en dat is prima. Maar heel soms 'ontmoet' je iemand, met wie het direct klikt. Dan twitter je wat over en weer, je wordt vriendjes op Facebook en voor je het weet gaat je Whatsapp-piepje een aantal keren per dag...

Een paar weken geleden gebeurde dat weer. Een leuk contact met een wel heel aardige man, gewoon gezellig gebabbel en ineens kwamen er wat serieuzere gesprekken op gang. Over polyamorie, over het leven en de liefde. Vragen en antwoorden vlogen over en weer. Er bleken veel raakvlakken te zijn, en dat maakte samen kletsen nóg leuker. De klik was er, dat was wel duidelijk.

En zo kan het dus zomaar gebeuren dat er een warme vriendschap ontstaat. Best bijzonder, als je in ogenschouw neemt dat het contact alleen maar virtueel is en waarschijnlijk ook zal blijven. Maakt ook niet uit. Dat doet niets af aan het gevoel wat we er bij hebben. Ik ben er blij mee, de ander ook, en daar gaat het tenslotte om !

'Iets'

Ken je dat gevoel ? Dat er 'iets' in de lucht hangt ? Dat er 'iets' staat te gebeuren ? Je hebt alleen nog geen idee wat dat 'iets' is...

Ik heb dat gevoel momenteel. Een fladderend gevoel, een soort van kriebel die me vertelt dat er 'iets' gaat veranderen. Dat gevoel heb ik al langer. Ik kan er alleen de vinger nog niet op leggen. Mijn gevoel is juist, daar twijfel ïk niet aan. Mijn intuïtie heeft me namelijk nog nooit bedrogen. Vroeg of laat blijkt altijd dat ik het bij het juiste eind had. En dat is best lastig soms...

Ik word er een beetje ongedurig van. Weten dat er 'iets' op je pad gaat komen, maar nog niet weten wat. Zeker als je ook voelt dat dat 'iets' niet iets prettigs zal zijn. Als dat wel zo zou zijn, dan was die ongedurigheid van een heel andere aard, meer springerig en opgetogen. Nu zorgt het voor een soort van bezorgde onrust.

Wachten op 'iets' maar niet weten wat... pffff... Zo vervelend soms, die hooggevoeligheid !

Een beetje extra

Na een meer dan heerlijke vakantie met mijn liefvriendje, weer fijn thuis komen,  twee leuke theatervoorstellingen en een gezellig weekend van samenzijn met al mijn lieverds, is het nu weer ‘gewoon’ maandag…

Een dag zoals alle anderen, met vroeg opstaan, de kids naar school helpen, wasjes draaien, opruimen, blogje schrijven, beetje poetsen, boodschappen, koken, nou ja, noem het maar op. Niets bijzonders dus. Maar als ik in mijn agenda kijk, zie ik dat ik het wat bijzonderder moet gaan maken. Dat ik, behalve de dagelijkse dingen, ook elke dag iets extra’s moet gaan doen…

Het is nu bijna november. Vanaf januari gaat de behandel-/begeleidingsfase van mijn revalidatietraject in (hoera, ik ben ‘goedgekeurd’ !) en dan zal ik, drie maanden lang, daar minimaal drie halve dagen per week intensief mee bezig zijn. Ik ben al niet zo’n poets, maar dan zal het nog veel minder worden ben ik bang. Minder tijd, en naar alle waarschijnlijkheid zeer geregeld ook minder puf. Dus heb ik me voorgenomen te zorgen dat vóór die tijd allerlei (achterstallige) klussen in huis gedaan zullen zijn. Kasten uitmesten, administratie op orde, alle kamers een grote beurt geven, dat soort klussen. En natuurlijk heb ik daar niet echt zin in, maar het moet ! 

Daarbij heb ik al een opdracht van de fysiotherapeut in the pocket: de komende tijd moet ik weer gaan fietsen. De laatste tijd ging dat door mijn klachten steeds moeizamer en ik wil dat heel graag weer gewoon kunnen. Er is dus een schema gemaakt om dat weer op te gaan bouwen. Beginnen met een aantal minuten per dag en om de paar dagen een minuutje erbij. Het doel is om over een tijdje in ieder geval een half uur zonder problemen lekker door te kunnen trappen. Werk aan de winkel dus !

Dus als er de komende tijd op Twitter fiets-tweets voorbij komen en blogs ineens over uitgebreide poets-sessies gaan, dan zeg ik bij voorbaat alvast sorry daarvoor… *grijns*

Vakantie in Stockholm

Eindelijk was het dan zover, samen met mijn liefvriendje ging ik op vakantie. Vorig jaar gingen we naar de zon, nu zochten we het een stuk noordelijker. Naar Stockholm ! Winterjassen mee dus !

Vorige week donderdagavond begon onze vakantie al. Omdat we vrijdag al vroeg op weg moesten, ging ik donderdag gezellig bij mijn liefvriendje slapen, zodat we ’s ochtends net wat relaxter konden vertrekken. Na een korte nacht was de wekker genadeloos. Maar als je weet dat je er uit moet omdat je anders je vliegtuig gaat missen, is het geen enkel probleem om zo vroeg op te staan ! Boterhammetje mee voor onderweg, koffers in de auto, papieren goed opgeborgen in de handbagage, en daar gingen we ! Eerst naar het vooraf al gereserveerde parkeerterrein en toen met de shuttlebus naar de luchthaven. Inchecken had ik al via internet gedaan, dus toen de koffers ingeleverd waren, was het alleen nog maar een kwestie van wachten. En tijd voor Starbucks natuurlijk !

Na een voorspoedige vlucht landden we rond het middaguur op Arlanda Airport. Maar toen waren we er nog niet. De luchthaven ligt zo’n 45 kilometer buiten Stockholm, maar met de pendelbus naar hartje centrum werkte prima. Honger gekregen van het reizen zijn we eerst maar gaan lunchen op het centraal station. We maakten ook meteen kennis met het feit dat Zweden een erg duur land is…

We hadden bedacht om Stockholm per openbaar vervoer te gaan verkennen. Ik had mijn huiswerk goed gedaan en wist dat er betaalbare weekkaarten te koop waren, waarmee je onbeperkt met elke vorm van openbaar vervoer binnen de stad kon reizen. Dus het eerste wat we deden na de lunch was twee van zulke kaarten aanschaffen ! En toen kon het avontuur beginnen. Eerst uitpluizen welke metro we moesten nemen, op het immens grote station onze weg proberen te vinden, mét twee zware koffers, en toen nog zorgen dat we op tijd in de goede metro zaten. Dat begon goed ! Maar het ging allemaal heel voorspoedig en gemakkelijk.

Eenmaal uitgestapt in de wijk (Östermalm) waar ons appartement was, lazen we op de voucher hoe we daar het snelst konden komen. Te voet, want het was maar een klein stukje. In principe was dat ook zo, maar het ging niet echt soepel. Mijn liefvriendje had al dagen last van zijn rug, en juist nu onze vakantie begon, had hij extreem veel pijn. Nog een geluk dat onze koffers wieltjes hadden… 

Eindelijk waren we op het juiste adres. Pfff… Na het inchecken konden we naar onze studio. En wow, dat zag er geweldig uit ! Mooi ingericht, een grote badkamer, helemaal prima. Hier zouden we het wel een paar dagen uithouden. We waren allebei erg moe, mijn liefvriendje’s rug protesteerde enorm, dus we zijn lekker gaan liggen en ik viel prompt in slaap. Na een uurtje of wat zijn we de wijk ingegaan om de supermarkt te zoeken, want we zouden die avond zelf koken. De winkel bleek een paar straten verderop te zijn, lekker makkelijk, en met eten en wat lekkere snoeperijtjes togen we weer huiswaarts. 

Na het eten kropen we lekker lui voor de televisie (best grappig, Engelstalige programma’s met Zweedse ondertitels) en vielen allebei in slaap. Toen we weer wakker werden, was het inmiddels half twee ’s nachts… Van onze plannen om die avond al wat te gaan ondernemen was dus niets terechtgekomen. Nou ja, ook niet zo heel erg. Zo hadden we in ieder geval wat slaap ingehaald en we zouden de volgende dag een stuk fitter zijn om de stad te gaan ontdekken. Elk nadeel heeft dus duidelijk ook weer z’n voordeel…

Zaterdag begon met een heerlijk ontbijt. Bij boeking bleek al dat ontbijt inbegrepen was, normaal gesproken niet echt gebruikelijk bij een appartement, maar wel heel handig. We konden ons hele verblijf genieten van een uitgebreid ontbijtbuffet in een leuke eetzaal in het complex. De gang door, de lift in en aanschuiven maar, makkelijker kon je het bijna niet hebben ! Daarna was het tijd om de stad in te gaan ! We ontdekten een bushalte voor de deur, met een bus die om de paar minuten reed en ons bij het metrostation bracht.  Daar kwam om de tien minuten een metro, dus voor we het wisten stonden we midden in het oude stadscentrum (Gamla Stan).

Wat een prachtig centrum ! Oude panden, in warme rode en gele kleuren, smalle straatjes, mooie doorkijkjes, we keken onze ogen uit. Midden in de stad ligt het Koninklijk Paleis, waar we, zoals het echte toeristen betaamt, de wisseling van de wacht hebben gadegeslagen. Leuk om te zien ! Jammer dat het weer niet best was, het was fris en het regende, maar een kniesoor die daar op let ! Daarna zijn we verder de stad ingelopen, heb ik DÉ jas gekocht (yes !) en zijn, om dat te vieren, koffie met taart gaan doen in een erg leuk tentje. Daar stikt het van in Stockholm ! Helemaal leuk !

’s Avonds hebben we weer in het appartement gegeten en na een lui uurtje om de moeheid uit de benen te krijgen, en de pijn enigszins uit de rug van mijn liefvriendje, zijn we weer op pad gegaan. Nu naar een ander stadsdeel, want we gingen uit ! Stockholm heeft volop uitgaansgelegenheid, en deze avond was onze keus gevallen op een (volgens ons reisgidsje) trendy uitgaansgebied, ‘Sofo’ genaamd. Trendy was het, en duur ook ! Tjonge, echt belachelijk die prijzen. Je betaalt zo acht euro, of meer, voor een biertje ! Na twee ‘kroegen’ hadden we het dus wel gezien. Door de wijk (Södermalm) slenterend zijn we terug naar de metro gegaan en zo weer richting appartement gereisd. 

Zondag, uitslaapdag ! Het ontbijt werd in het weekend iets later geserveerd, dus dat gaf ons de kans iets langer te blijven liggen. Altijd fijn ! De ochtend begon dus lui en op ons gemak. ’s Middags zijn we naar weer een ander deel van de stad gegaan, een veel moderner deel (Norrmalm). Winkelen dus, want dat kon ook gewoon op zondag. We hebben heerlijk rondgestruind in aparte winkels (die zijn er meer dan genoeg !), door brede straten gewandeld, een duur warenhuis maar gelaten voor wat het was en zijn later aan de andere kant van diezelfde wijk heerlijk gaan eten (onder andere sushi, smullen !) in een wel heel apart Aziatisch restaurant. Ook hier weer torenhoge prijzen, dat wel… 

Laat op de avond, terug in ons appartement, raakten we aan de praat. Er zat mij iets nogal dwars en omdat ik nu eenmaal niets voor mijn liefvriendje verborgen kan houden, merkte hij dat op en vroeg me wat er aan de hand was. Dat mondde uit in een intens gesprek. Een gesprek waarin ik mijn gedachten en gevoelens goed duidelijk heb kunnen maken, een gesprek waarin hij me op een groot aantal punten volkomen gelijk gaf en me helemaal begreep. Een gesprek dat bij ons beiden voor veel inzichten zorgde en waardoor we allebei erg geëmotioneerd raakten. Op één of andere manier vormen zulke gesprekken zich vaak als we langere tijd bij elkaar zijn. Dan hebben we natuurlijk ook alle tijd en worden door niets of niemand gestoord en dat maakt dat het ook kán. Het was niet het makkelijkste gesprek dat we ooit gevoerd hebben, maar wel een heel belangrijk. Toen we, heel laat, in elkaars armen in slaap vielen, waren we het er dan ook over eens dat het een bijzondere en mooie avond was geweest…

En toen was het al weer maandag. Wat vliegt de tijd toch als je op vakantie bent ! We begonnen maar eens wat vroeger deze dag. Na het ontbijt vertrokken we direct. Eerst met de metro, en later met de veerboot. Die maakt gewoon deel uit van het normale openbaar vervoer, ook niet gek met al dat water, en onze kaart was ook hier gewoon geldig. Handig hoor ! We gingen naar weer een ander stukje stad (Djurgarden). Onder andere het beroemde pretpark Gröna Lund (Tivoli) bevindt zich hier. 

Onze bestemming was echter het Vasamuseet. Een museum met maar één tentoongesteld stuk, een enorm houten oorlogsschip, de ‘Vasa’. Een schip dat tijdens zijn eerste vaart, na amper een kilometer gevaren te hebben, al gekapseisd en gezonken is, een feit dat vooral mijn liefvriendje hilarisch vond. Het schip is in de jaren zestig geborgen, gereconstrueerd en is nu in een speciaal gebouwd museum te bezichtigen. Een erg toeristische attractie, maar desalniettemin erg de moeite waard. 

In het museum hebben we genoten van koffie met heerlijke notentaart (de Zweden houden erg van zoetigheid) en daarna hadden we plannen om in een ander deel van de stad te gaan eten. Helaas werd mijn liefvriendje niet lekker en leek het ons verstandiger om terug naar ons appartement te gaan. Onderweg hebben we wat boodschappen voor een eenvoudige maaltijd gedaan en de rest van de avond was dan ook een rustige, die we lezend en televisie kijkend in bed hebben doorgebracht. Gelukkig voelde mijn liefvriendje zich later die avond weer een stuk beter.

Dinsdagochtend hebben we na het ontbijt nog even rustig aan gedaan. Toen was het weer tijd om onze openbaar vervoerkaart te benutten. Met de metro gingen we naar dezelfde plek als maandag, om daar de veerboot te nemen, maar nu stapten we aan de andere kant aan wal, in Skeppsholmen.  Buiten dat het daar prachtig wandelen was langs het water, met uitzicht op andere delen van de stad, bevonden zich daar ook diverse musea.

Onze keus viel op het Moderna Museet, een museum voor moderne kunst door bekende en minder bekende kunstenaars. Op dat moment was er een tentoonstelling van een fotograaf, en we boften toen bleek dat we een uitgebreide catalogus van zijn werk mee naar huis mochten nemen. Had ik gelijk een prachtig kado voor derde ! Na een fiks aantal uren door het museum te hebben geslenterd, koffie met smörgas te hebben genuttigd en onze catalogussen te hebben opgehaald, zijn we weer richting veerboot gegaan om weer in een andere wijk te gaan eten.

In Östermalm, maar dan in een heel ander deel als waar wij logeerden, zijn we gaan eten in een echt Zweeds restaurant, waar ze ‘husmanskost’ serveerden, echte Zweedse gerechten. Daar hebben we gesmuld van gehaktballetjes en zalm (hoe Zweeds wou je het hebben ?) en ik had een meer dan verrukkelijk toetje, taart met chocolademousse, pannacotta, verse bramen en bessen en een dikke plak pure chocolade. Zó héérlijk ! Met volle buiken zijn we daarna lekker gaan wandelen, naar een plek verderop in de wijk, waar een jazzclub gevestigd was. Maar daar zijn we niet verder dan de voordeur gekomen. De entreeprijs was namelijk zo belachelijk hoog dat we direct weer omgedraaid zijn. Dan maar koffie om de hoek, dat was ook leuk, en een stuk betaalbaarder. Later hebben we de bus gepakt, ‘onze’ lijn 1, die ons weer tot voor de deur van ons logeeradres bracht.

Woensdag, onze laatste dag in Stockholm… De wekker ging al vroeg, want we gingen vroeg ontbijten. Dat moest ook wel, want om twaalf uur werden we geacht uit te checken. Na het ontbijt hadden we gelukkig tijd genoeg om uitgebreid te douchen en rustig alles op te ruimen en onze koffers weer in te pakken. Ruim voor uitchecktijd waren we bij de receptie, waar we onze bagage mochten stallen tot het tijd werd om naar de luchthaven te gaan. Goed geregeld ! We zijn voor de laatste keer met bus en metro richting Gamla stan gegaan. Ik moest nog wat souvenirs voor lief en kids kopen, je kunt natuurlijk niet met lege handen thuiskomen ! We ontdekten een erg leuk en zowaar betaalbaar eettentje (ze zijn er echt, maar je moet ze wel weten te vinden), waar we heerlijk hebben geluncht en lang hebben zitten praten, filosoferen bijna. Heerlijk om zo over van alles te praten, over hoe we in het leven staan, in onze relatie, wat we zouden willen, hoe we de toekomst zien…

Halverwege de middag zijn we onze koffers gaan halen en met de bus naar het centraal station gegaan, om daar de pendelbus naar de luchthaven weer te nemen. Natuurlijk stapten wij bij de verkeerde terminal uit, en moesten zodoende de hele airport doorkruisen om bij de goede gate te komen. Nog even een hapje eten bij MacDonalds en na een lekker kopje koffie met ‘kanelbulle’ gingen we richting gate en kon onze terugvlucht beginnen.

Een lawaaierige vlucht was het, er zat namelijk een compleet voetbalelftal aan boord, Zweden wel te verstaan, die vóór het boarden al de nodige biertjes hadden genuttigd. Toen de cabincrew drankjes kwam brengen was halverwege de hele voorraad bier dan ook al weer op… Al met al was er een hoop herrie, maar de heren voetballers hebben het erg gezellig gehouden en barstten spontaan in gezang uit toen het vliegtuig in Amsterdam landde. In no time hadden we onze koffers, de shuttle naar het parkeerterrein stond ook al klaar en voor we het wisten waren we onderweg naar huis…

Een heerlijke vakantie was het dus ! Stockholm is een geweldige stad en we hebben allebei het gevoel dat we nog eens terug willen, om nog meer te zien en doen. Het was erg leuk om de stad met het uitstekend geregelde openbaar vervoer te ontdekken. Onze eigen openbaar vervoer providers zouden daar eens moeten gaan kijken, daar valt een hoop te leren ! Mijn liefvriendje en ik hebben in ieder geval genoten. Van een prachtige stad, van uiterst vriendelijke en zeer goed Engels sprekende Zweden, van cultuur en vermaak, en natuurlijk van elkaar. Heerlijk dat het kan, zo samen een weekje er tussen uit, ook al omdat het thuis dankzij mijn lief gewoon doordraait. Wij boffen maar ! Plannen voor een volgende vakantie ? Ja, die zitten al in ons hoofd. Maar eerst nagenieten van deze heerlijke week ! En zoals mijn liefvriendje zegt: ‘Gelukkig hebben we de foto’s nog’ *grijns*

Even weer vijftien...

Wat een enorm feest was het gisteravond in het Gelredome ! Ik voelde me echt weer even 15 jaar, toen ik daar luidkeels alle liedjes zo mee stond te zingen... Doe Maar ruled !

Toen Doe Maar stopte in 1984, leek dat even het einde van de wereld. Ik ben nooit zo'n hysterisch gillende, flauwvallende fan geweest, maar het uiteindelijke afscheidsconcert was toch best emotioneel voor een 15 jarige bakvis *grijns*.
Toen ze in 2000 terug kwamen voor een reeks concerten in Ahoy Rotterdam, kon ik er niet bij zijn. Dat had een heel goede reden, ik was namelijk hoogzwanger van jongste, maar toch vond ik het heel jammer. Mijn broer, die een stuk jonger is dan ik, maar die ik volledig met het Doe Maar virus heb besmet, was er toen wél bij, en daar plaagt ie me nu nog mee...

Toen Doe Maar een paar jaar geleden in de Kuip optrad, ben ik er wel heen geweest. Mét mijn broer ! Dat was ook een geweldig concert. En nu was Doe Maar dus in het Gelredome te zien, als de volgende in de Symphonica in Rosso reeks. Toen ik dat hoorde, heb ik direct tickets besteld. Dát liet ik niet aan mijn neus voorbij gaan ! Samen met mijn lief, mijn liefvriendje en mijn broer (natuurlijk) heb ik gisteren enorm genoten van een geweldig concert. Alle liedjes kwamen langs, en wat is het toch leuk dat iedereen alles nog steeds moeiteloos meezingt. Samen met duizenden leeftijdsgenoten de liedjes van toen mee bléren, het was helemaal leuk. Er waren ook gastoptredens van tijdgenoten van Doe Maar, en natuurlijk kende iedereen ook die teksten nog feilloos uit het hoofd. Een feest van herkenning dus ! En super om meegemaakt te hebben !

 
(Nu zit ik nog even na te genieten. Ik heb mijn mannen al vroeg uitgezwaaid vanochtend, neem zo nog een kopje thee en ga dan heel hard aan de slag. Morgen ga ik op vakantie met mijn liefvriendje, en ik heb nog een heleboel te doen vandaag. Vanavond ga ik al naar hem toe, met mijn koffer, onze benodigde papieren en reisgidjes, want morgenochtend moeten we al heel vroeg op weg naar Schiphol. We hebben er onwijs veel zin in ! Maar nu eerst nog even hup, aan het werk ! Enne... tot volgende week !)