Alles is liefde !


woensdag 4 april 2012

Vandaag niet...

Vandaag heb ik geen goede dag. Vandaag zegt mijn lijf nee tegen de klussen die ik wil doen, houdt me tegen als ik vooruit wil en ik baal daar van. 

Het schijnt er bij te horen, als je fibromyalgie hebt. Ik hoor het steeds van mijn lieve vriendinnen, die met dezelfde kwaal te maken hebben. Luisteren naar je lichaam is de boodschap, maar daar ben ik gewoon niet goed in. Totdat ik te lang niet geluisterd heb, dan zet mijn lijf de hakken in het zand en is het klaar. 

Vandaag is dat het geval... Vandaag wordt een dag van me verbijten omdat ik niet kan doen wat ik wil. Vandaag wordt een dag van me proberen neer te leggen bij het feit dat het gewoon niet gaat. Vandaag protesteert mijn lijf, en geeft er de brui aan. Niks poetsen, sjouwen met boodschappen, stofzuigen en strijken. Vandaag niet...

dinsdag 3 april 2012

Best moeilijk, polyamorie...

Ik heb een geweldig leuk leven en ben heel gelukkig met mijn twee mannen… maar het is lang niet altijd rozengeur en maneschijn natuurlijk. Als je polyamoreus bent, en twee relaties hebt, geniet je mateloos van enorm veel liefde. Van samen zijn met je partners, van gezamenlijk dingen ondernemen, van het feit dat er zoveel van je gehouden wordt…
Maar het is niet gemakkelijk…

Toen ik mijn polyamoreuze leven begon, nu zo’n twee jaar geleden, had ik er eigenlijk niet echt een voorstelling van. Ik had me zo bedacht dat ik, als ik een leuk vriendje zou vinden, gezellige dingen met hem zou doen, zo af en toe een dag, of een nachtje, met hem samen zou zijn, en dat was het dan wel. Dat was ook wat ik voornamelijk las en hoorde, zo ging het bij heel veel mensen. Gezellig een vriendje ‘erbij’. En met mijn eerste polyvriendje ging dat ook zo…

Maar toen werd alles anders… Ik ontmoette mijn liefvriendje en bij ons beiden sloeg al heel snel de vlam volledig in de pan, we werden smoorverliefd op elkaar. Voor we het zelf goed en wel in de gaten hadden, hadden we dagelijks contact en brachten we weekenden samen door. Onze relatie werd al snel heel intens en diepgaand. Heel anders dus, dan wat ik eerder had meegemaakt, en wat ik in eerste instantie had verwacht.

Het voelde goed, heel goed. Ook voor mijn lief. Hij accepteerde mijn relatie volledig, was blij voor me en vond het fijn om me zo verliefd en gelukkig te zien. Voor hemzelf hoefde het niet zo nodig, een relatie erbij, maar hij vond het prima dat ik dat wel had. Dat is allemaal nog steeds zo, en ik ben daar heel erg blij mee, en heb veel bewondering voor hoe mijn lief er in staat.

Natuurlijk vindt hij het niet altijd leuk… Ik ben regelmatig weg, ben druk met mijn muziek, doe leuke dingen met vrienden en vriendinnen, breng (soms heel lange) weekenden door bij mijn liefvriendje en heb tussentijds ook heel veel contact met hem. Allemaal tijd die ik dus niet met mijn lief doorbreng. En daar heeft hij het soms erg moeilijk mee. Daarbij komt dat de logistiek van ons hectische gezin ook veel tijd opslokt én dat ik niet altijd goed ben in het verdelen van mijn tijd, in het behouden van een goede balans… 

Momenteel gaat het niet zo lekker met mijn lief, en dus ook niet met ons samen. Nog steeds is er onnoemlijk veel liefde, daar ontbreekt het niet aan, maar we zijn elkaar af en toe een beetje kwijt. Mijn lief heeft het moeilijk momenteel, met van alles, zit met zichzelf in de knoop en dat heeft veel impact op hem en dus ook op onze relatie. Ik merk dat ik me daardoor ook wat terugtrek, waardoor we soms langs elkaar heen lopen. De balans is dan al snel zoek, en dat ligt dan weer bij mij.

We zitten dus in een lastige periode… ik heb er echter alle vertrouwen in dat het allemaal weer goedkomt, We houden tenslotte van elkaar, zijn al zo lang samen… We praten veel, dat is zo fijn. En al zijn zulke gesprekken soms ontzettend lastig en heftig, het feit dát we erover praten brengt ons steeds weer een stapje in de goede richting. Mijn lief en ik… we komen er wel uit ! Zeker weten !

maandag 2 april 2012

Liefde is...

Dat je lief al bijna 30 jaar heel graag bij je is…
Dat je liefvriendje heel graag de komende 30 jaar bij je wil zijn…
Dat je lief je je andere liefde zo van harte gunt…
Dat voor je liefvriendje je basis op de eerste plaats komt…
Dat je lief het leuk vindt als je liefvriendje er is…
Dat je liefvriendje het leuk vindt om met je lief een biertje te drinken…
Dat je lief blij voor je is, maar het soms erg moeilijk vindt…
Dat je liefvriendje dat zo goed begrijpt, en zich te allen tijde wil aanpassen…
Dat je lief alles met je deelt…
Dat je liefvriendje alles met je deelt…
Dat je lief niet alleen maar de stoere, sterke echtgenoot hoeft te zijn…
Dat je liefvriendje zijn meest kwetsbare en gevoelige kant aan je durft te laten zien…
Dat je lief zo zielsveel van je houdt…
Dat je liefvriendje zo zielsveel van je houdt…

Mijn twee mannen, die zo bijzonder zijn, die elkaar zo respecteren, met wie ik kan lachen en huilen, die mij op handen dragen, die voor mij zo belangrijk zijn, voor wie ik heel speciaal ben, in wiens hart ik zit, die in mijn hart zitten, zonder wie ik niet zou zijn wie ik ben, en van wie ik zo veel houd, maken mij enorm gelukkig... Zoveel liefde...


Relaxte hectiek

Een heel vol weekend, maar gelukkig voldoende momenten dat er even helemaal niets hoefde, en zijn dat niet de leukste weekenden ! Soms een race tegen de klok, soms alle tijd van de wereld, we hebben het allemaal gehad dit weekend…

Relaxt begonnen ben ik in ieder geval. Een heerlijk dagje sauna met een onwijs leuke en lieve Twittervriendin stond donderdag op het programma. We hebben genoten van een geweldig sauna-complex, met werkelijk alles er op en er aan, én van elkaars gezelschap. Tjonge, wat hebben we gelachen… maar ook heel serieuze gesprekken gevoerd. Echt een dag met een gouden randje. Zo bijzonder, dat je met iemand die je voornamelijk virtueel spreekt, zó’n klik hebt. Dus we gaan zeker weer een keer op herhaling…

Aan het einde van de dag ben ik richting mijn liefvriendje’s buitenhuis gegaan om ons weekend samen al lekker vroeg te beginnen. Snel snel hebben we een hapje gegeten, om daarna weer ruim een uur in de auto te gaan zitten. Last minute hadden we besloten om die avond naar het Polyamoriecafé in Houten te gaan. En wat een goed besluit was dat ! Het was een erg fijne avond, met mooie discussies en heel veel verschillende verhalen, bekende en nieuwe gezichten, en in real life kennismaken met lieve mensen wiens gezicht, net als het mijne, normaal gesproken achter een anoniem ava schuil gaat… Leuk ! 

Gezien de afstand, én het feit dat ik weer zo stond te kletsen zodat het wel heel laat was voordat we weer huiswaarts gingen, volgde een korte nacht. Voor mij was dat niet zo erg, maar mijn liefvriendje moest nog een paar uurtjes werken op vrijdag. Na een gezellig ontbijt is hij dus naar kantoor vertrokken en ben ik, hoe decadent, lekker terug in bed gekropen, om twee uur later pas weer wakker te worden. Na een kopje thee ben ik me maar nuttig gaan maken, heb de stofzuiger en poetsdoek gehanteerd en wat opgeruimd. Toen mijn liefvriendje thuis kwam, moest ik nog haasten, want het bleek dat we op een bepaalde tijd weer terug in Brabant moesten zijn voor een volgende afspraak… Ren, vlieg, haast, en hup weer in de auto. Mijn auto hebben we eerst naar mijn huis gebracht en toen gingen we met een vaartje naar de andere kant van Brabant, waar we gelukkig precies op tijd aankwamen.

Mijn liefvriendje was helaas nog niet klaar met werken, en terwijl hij het een en ander afmaakte, ben ik warempel zomaar op de bank in slaap gevallen… ik had blijkbaar wat in te halen… Heel laat gingen we boodschappen doen en voordat we aan tafel zaten, was de avond al half voorbij. De rest van die avond hebben we samen op onze tantrakamer doorgebracht, wat een oase van rust, heerlijk relaxt, en alle tijd en aandacht voor elkaar. Daar waren we ook echt wel aan toe…

Zaterdag stond een uitje gepland, we gingen met de carnavalsband op pad. Die middag hebben we kennisgemaakt met het fenomeen ‘city-golf’. Denk daarbij aan ‘boeren-golf’, maar hierbij was het de bedoeling om te golfen op verschillende plekken in het dorp, waarbij we ons per step van locatie naar locatie moesten verplaatsen (en waar ik nu nóg spierpijn van heb...). Super gezellig, ik zat in een meidenteam en we hebben enorm gelachen.
’s Avonds hebben we met z’n allen genoten van een goed verzorgd buffet. 

Tussen het middag- en avondprogramma door was er tijd om even naar huis te gaan. Terwijl ik wat rondrommelde was mijn liefvriendje druk in de weer, maar hij vertelde niet wat hij aan het doen was. Daar kan ik zó niet tegen… Wat later bleek dat hij wel een heel leuke verrassing had gepland, we zouden die avond, na het eten, samen nog iets gaan drinken in onze favoriete stad, en hij had geregeld dat we daar dan ook zouden overnachten ! Zo leuk ! Daarmee omzeilden we ook een avond vol lawaai, want de buren hadden een feestje, en onze ervaring daarmee was van dien aard, dat een nachtje ergens anders slapen dan wel heel prettig was… Dus op naar Antwerpen ! We hadden een prachtige hotelkamer, in een best wel chique hotel, echt super ! Na een drankje in de bar en met het plan om ’s ochtends vroeg op te staan, zijn we lekker gaan slapen.

 Dat vroege opstaan is niet gelukt, want we zijn gewoon allebei dwars door de wekker heen geslapen. Nou ja, dan maar wat later opstarten. Na een goed verzorgd en lekker ontbijt zijn we naar het centrum gegaan, om een bezoekje te brengen aan de Vogeltjesmarkt. Dat bracht een nostalgisch gevoel boven, want vroeger ben ik daar veel geweest… De vogeltjes en andere zielige diertjes waren er nog steeds, zij het in veel mindere mate dan vroeger. Verder was het aardig commercieel, en veel van hetzelfde, maar wel heel leuk om samen over de markt te slenteren. Even pauze in een alternatief tentje zorgde voor veel hilariteit. Ik had een superlekkere koffie, maar de bestelling van mijn liefvriendje viel iets minder goed uit… Hij had dan ook een groentesapje besteld, en zijn gezicht na de eerste slok sprak boekdelen… en ik moest hem gelijk geven, het was écht niet lekker… Gelukkig stond er voor die middag iets gepland, dat dat weer helemaal goed zou maken.

Toen ik jarig was (al weer even geleden), had ik van mijn poly-schoonfamilie een bon voor een high tea gekregen, en die hebben we zondagmiddag verzilverd. We waren al wat eerder dan gepland op de plaats van bestemming en zijn toen eerst een stuk gaan wandelen in het bos, het was tenslotte heerlijk weer. Bij terugkomst werd ons een heerlijke high tea geserveerd, met verschillende theesoorten en allerlei lekkere zoete en hartige hapjes fraai uitgestald op onze tafel. We hebben gesmuld ! 

Thuisgekomen hebben we nog een paar heerlijke uurtjes doorgebracht, even helemaal samen, om het drukke weekend weer rustig af te sluiten. Gouden uurtjes, zeg maar… Al redelijk op tijd zijn we richting mijn huis vertrokken, mijn liefvriendje heeft een enorm drukke week voor de boeg en om die fit te beginnen was het slim om eens niet al te laat in bed te liggen. Zeker na zo’n hectisch weekend, met eigenlijk veel te weinig slaap.

Wat hebben we weer genoten ! Van de mensen om ons heen, van alle leuke dingen die we hebben gedaan, van de heel mooie en waardevolle gesprekken die we weer hadden, van drukte en rust, en vooral van elkaar… 

(en weer thuiskomen was ook heel fijn… Oudste kwam net na mijn thuiskomst ook thuis, weer terug uit het buitenland, wat was het fijn om haar weer te kunnen knuffelen, zo’n week zonder haar is wel heel erg stil… Ze heeft een geweldige tijd gehad en van alles beleefd. Ook heel fijn was het om lekker even bij te kletsen met mijn lief, elkaar te vertellen hoe ons weekend was geweest en weer even te aarden.  Lucky me…)

woensdag 28 maart 2012

Mijn week

Wat een week weer ! En dan is het pas woensdag en moet het weekend nog beginnen…

Na het leuke afgelopen weekend zat er een druk en spannend weekje aan te komen. Er stond een afspraak gepland die belangrijk was voor de toekomst van tweede. Een afspraak waar veel van af hing, en waarvan we van te voren niet wisten of het wel gunstig zou uitpakken. Gelukkig was dat wel het geval, en dat was een pak van ons hart… Helaas kwam er voor mijn lief deze week minder goed nieuws, nieuws dat ook invloed heeft op de nabije toekomst. Heel vervelend… maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat ook goed komt ! Daar gaan we samen voor zorgen !!

Oudste zit een weekje in het buitenland voor een bijzonder schoolproject. Zondagnacht is ze vertrokken, om na een omslachtige reis op maandagavond aan te komen op de plaats van bestemming. Ze heeft al eerder aan dit project deelgenomen en we zijn erg trots dat ze zich ook nu weer inzet voor kinderen met een beperking, die daar veel minder mogelijkheden hebben dan hier het geval zou zijn. Maar ik zal blij zijn als ze komend weekend weer thuis is... het is akelig stil in huis !

Druk is het deze week ook, maar wel leuk druk weer ! Gisterochtend had ik een wederom 'errug gezelluge koffie-deet' met leuke man. We hebben lekker bijgekletst en ontzettend gelachen. Een avondje samen op stap staat ook al weer in de planning, leuk ! Gisteravond ben ik samen met mijn liefvriendje naar een verrassend mooie theatervoorstelling geweest. Toen ik deze reserveerde (en dat was al in mei vorig jaar…) werd ik getriggerd door één woord in de omschrijving, maar had geen idee of het wel leuk zou zijn. Maar dat was alleszins het geval ! We hebben enorm genoten van prachtige muziek en bijzondere stemmen. Een topavond dus !

Vandaag is een gewone dag, dagelijkse dingen, bezoekje aan de huisarts, even een uurtje zangles geven. Een doodgewone woensdag. Maar vanavond ga ik samen met een lieve vriendin gezellig aan de borrel, even weer bijpraten, even weer horen hoe het met haar gaat. Ik verheug me er op haar weer te zien, want dat gebeurt veel te weinig.

Morgen wordt ook een erg fijne dag, dan ga ik met een lieve Twittervriendin uitgebreid bijkletsen. En omdat wij beide wel van het goede leven houden en vinden dat je de dingen die je doet ook vooral goed moet doen, hebben we besloten om er een dagje sauna van te maken. Living the good life dus…

En na dat dagje gezelligheid en heerlijk ontspannen begint mijn weekend…  De sauna die we hebben gekozen is niet al te ver van mijn liefvriendje’s buitenhuis. En omdat we komend weekend samen zijn, was het plan om dan vanuit de sauna al naar hem toe te gaan zo geboren. Leuk, weer eens een heel lang weekend samen !  Voorlopig ook het laatste, want hij gaat het de rest van het jaar enorm druk krijgen met werk. Nog even genieten van die extra tijd dus !

Ik bof maar, met zo’n vol en druk leven. Terwijl ik dit schrijf drink ik mijn koffie op, en ga aanstalten maken om mijn moeder op te halen die gezellig een dagje langs komt. Ook dat was veel te lang geleden. Ik ga genieten van alles, en wens jullie, mijn trouwe lezers, alvast een ongelooflijk fijn weekend !

maandag 26 maart 2012

Druk en divers

Druk, gezellig, emotioneel, muzikaal, hartverwarmend… Dit en meer waren de ingrediënten van het afgelopen weekend. Een weekend waarin in ieder geval muziek drie dagen centraal stond, maar ook samen zijn, familie en gemengde gevoelens een rol speelden.

Op vrijdagavond hadden we weer een gezellig avondje met z’n drieën gepland. Samen met mijn lief en mijn liefvriendje ben ik naar het theater geweest voor een leuke muziekavond. De kwaliteit was niet helemaal wat we ervan verwacht hadden, maar het was zeker de moeite waard, en erg gezellig…

De volgende ochtend was ik al weer vroeg wakker. Mijn liefvriendje, die was blijven slapen, moest al weer vroeg de deur uit in verband met een afspraak, dus ben ik ook vroeg opgestaan om nog even gezellig samen te kunnen ontbijten en koffie drinken. Samen met tweede ben ik boodschappen gaan doen, want mijn lief, die dat normaliter voor zijn rekening neemt, was al bijtijds de deur uit, en druk bezig met de voorbereidingen voor ’s avonds.    ’s Middags ben ik een paar uurtjes mijn bed ingedoken. Even rust, even slapen, want die avond stond er dus een optreden met mijn band op het programma. Zo langzaam aan ben ik aan het leren dat ik in zulke gevallen mijn energie goed moet doseren, en als het even kan, rust moet nemen om een beetje fit te zijn en om dat wat moet gebeuren, te kunnen doen.

Mijn lief was zo lief om voor het eten te zorgen, zodat ik alle tijd had om me af te vragen wat ik aan zou trekken, en me op te tutten. Hij ging al weer vroeg de deur uit, want hij zou de technische zaken voor ons optreden verzorgen. Wat later was ik ook op locatie, en daar was het al een gezellige boel. We begonnen met een salsa-workshop, en samen met één van mijn bandmaatjes heb ook ik mijn beste beentje voorgezet. Rechts achter, links voor, draaien met die heupen… We hebben erg gelachen om de dansleraar, die het heel erg leuk presenteerde.

Toen was het onze beurt. Ondanks wat problemen met het geluid, welke mijn lief prima heeft opgelost, ging het optreden erg goed. Het publiek was enthousiast, de dansvloer continu vol, en we hebben lekker gespeeld. Het feest was al vrij vroeg ten einde, en omdat ik de volgende dag een afspraak met mijn liefvriendje had, had ik in overleg met mijn lief besloten om meteen naar het optreden naar hem toe te gaan, en hem zo te verrassen met mijn wel heel vroege komst…

Hij was nog niet thuis, en het kon wel eens laat worden. Oei, dat was een domper. De volgende keer toch maar laten weten dat ik onderweg was, dan is het verrassingseffect wel een stuk minder, maar verloopt mijn planning in ieder geval beter. Uiteindelijk was hij er nog redelijk snel, maar het was weer erg laat voordat we gingen slapen, en met het verzetten van de klok naar zomertijd, was het al zo’n kort nachtje…

Zondagochtend waren we al vroeg wakker. Lui als wij beiden kunnen zijn, zijn we wel lekker blijven liggen. Mijn liefvriendje zorgde voor ontbijt op bed, en we hebben een lang en goed gesprek gevoerd. Mijn onzekerheid had de kop weer eens opgestoken, en er waren dingen die me dwars zaten en die ik aan hem kwijt wilde. Mijn liefvriendje en ik kunnen heel erg goed praten, over álles, maar soms gaat het moeizaam, dan verschillen we van mening, en lukt het me niet om mijn gevoel goed over te brengen. Dan wordt zo’n gesprek emotioneel. Dat is ook niet erg, want we komen er altijd wel uit, en het is dan erg fijn om in elkaars armen even na te sudderen…

De zondagmiddag was erg gezellig. Mijn liefvriendje’s broer heeft het familie-bandje weer opnieuw geformeerd, om mee te doen met het muziekproject voor kinderen met een beperking. Evenals vorig jaar vonden we het weer erg leuk om mee te doen. We hebben de hele middag gedrieën, lekker in het zonnetje, alle nummers die we gaan spelen goed bekeken, de structuren bepaald, en gekeken wat mogelijk was, zodat het ook voor de kinderen allemaal lekker overzichtelijk zou blijven. We hebben hard gewerkt en  alle nummers al een keer gespeeld en opgenomen zodat we ook thuis ermee aan de slag kunnen. 

Natuurlijk bleven we gezellig eten. Het was een dolle boel met de twee kleine neefjes. Toen ze naar bed moesten vroegen ze of ik mee naar boven wilde, om ze voor te lezen en met een dikke knuffel in bed te stoppen. Natuurlijk wilde ik dat ! Toen ze beiden in hun bedje lagen en we nog heel even zaten te kletsen, stelden mijn liefvriendje’s broer en schoonzus mij een vraag, die ik niet had verwacht, maar die me erg ontroerde. Ze vroegen namelijk of de kindjes mij voortaan ‘tante’ mochten noemen… Tot nu toe noemden ze me bij mijn voornaam, en dat was ook prima, maar het verwarmde mijn hart en maakte me heel blij dat ze graag wilden dat de kids 'tante' zouden zeggen… Zo’n heerlijk gevoel, om zo geaccepteerd te zijn door mijn liefvriendje’s familie. Ik hoorde er al helemaal bij, en dit maakt het extra speciaal. Natuurlijk zei ik volmondig ‘ja’ ! Zo leuk, om tante te mogen zijn van de kleine mannen ! Een echte ere-titel !

Het was al laat toen mijn liefvriendje en ik thuiskwamen, waar we snel onze spullen hebben ingepakt, nog even de tijd voor elkaar hebben genomen en toen beiden een andere richting zijn opgereden, ik naar huis, en hij naar zijn buitenhuis. Het weekend zat er weer op ! We zien elkaar snel weer, want volgend weekend is een van te voren gepland, en deze keer weer eens een lang weekend van ons samen. Maar eerst een drukke week voor de boeg ! En eens heel goed nadenken over van alles ...

woensdag 21 maart 2012

Onzekerheid

Onzekerheid, het zit zo in me
Al mijn hele leven lang
Een klein meisje in een volwassen vrouw

Onzeker, over alles wat je doet
Over alles wat je bent
Of juist niet bent, en dat is nog lastiger

Onzekerheid, soms zware ballast
Nooit met zekere tred door het leven
Altijd twijfels, altijd angst

Onzeker, twijfelen aan jezelf
Aan of wat je doet wel goed is
Aan wat je voor die ander bent

Onzekerheid, dat deel van mij
Dat voluit genieten soms moeilijk maakt
Dat elke keer de kop op steekt

Onzeker, angst, twijfel,
Het lukt me niet om het te keren
Zodat ik echt kan zijn wie ik ben

Onzekerheid, hoe lastig ook
Maakt mij wel ‘ik’, het hoort bij mij
Nu daar nog mee om leren gaan

Onzeker, ja, dat ben en blijf ik
Zij die van me houden, weten dat
Maar houden ook van dat deel van mij

Nu ikzelf nog…