Jubileum-blog: Een bijzondere vakantie

Waaraan kun je je 300e blog nu beter wijden dan aan je wel heel bijzondere en geweldig goed geslaagde vakantie ? Precies ! Ik zou het ook niet weten…

Wat een heerlijke week hebben we achter de rug. Met dertien in een enorm groot huis, op een leuke plek in de Belgische Ardennen. Dertien totaal verschillende, te gekke en hele lieve mensen, die, als je er over nadenkt, door een toch wel aparte situatie, met elkaar op vakantie zijn gegaan. En wat voor vakantie ! Het was een feestje !

Samen met mijn gezin ben ik op vrijdag 3 augustus op weg gegaan. Omdat wij  met zeven zijn, pasten we niet met z’n allen in één auto, ook al niet gezien de hoeveelheid bagage en boodschappen die mee moest, dus mijn lief en ik zijn ieder in onze eigen auto, beide in het gezelschap van een paar kids, op weg gegaan. Het was niet eens zo’n heel lange rit, maar met de nodige files onderweg ben je toch al snel een paar uur zoet.

Bij aankomst vielen onze monden al open van verbazing, wát een groot huis ! Het was veel groter als op de foto’s, en van binnen was het helemaal enorm ruim. Een enorme woonkamer, met daarin een poolbiljart (er ging direct al gejuich op), een electronisch dartbord (hoe dat werkte ontdekten we pas halverwege de week…), lekkere banken, een houtkachel, een enorme tafel met stoelen en veel ramen. Daarnaast een gigantische keuken, met een enorm fornuis met giga oven (dat wilde ik echt wel mee naar huis nemen), twee vaatwassers, veel werkruimte, twee koelkasten (één voor eten, één voor drank, die verdeling was snel gemaakt), en weer een enorme tafel. Serviesgoed stond strategisch en gemakkelijk voor het grijpen in open kasten, ook deze ruimte was helemaal af.

Toen we de slaapkamers gingen inspecteren, werden we nog enthousiaster. Er waren maar liefst tien slaapkamers, sommige met tweepersoonsbedden, sommigen met stapelbedden, en een groot aantal had een eigen badkamer ! Tel daarbij een enorme spelletjesruimte met tafeltennistafel en tafelvoetbalspel bij op, alsmede een heuse sauna, een wasruimte en nog diverse losse douches en toiletten en je snapt onze grote ogen en opengevallen monden. Het huis had ook nog een hele grote tuin, een gezellig terras, een grote vaste barbeque en zelfs paardenstallen ! Wow ! De alleraardigste eigenaar gaf ons een uitgebreide rondleiding, waarbij ik goed moest opletten om alles wat hij zei mee te krijgen, want mijn Frans is helaas niet meer helemaal wat het geweest is…

We zijn snel uit gaan pakken en het huis verder gaan verkennen. De kinderen hadden al snel een kamer gekozen en voor we het wisten hadden we boodschappen gedaan en stond mijn lief te koken in de megagrote keuken. We waren nog steeds maar met zeven. Mijn liefvriendje en zijn kinderen zouden pas de volgende dag aankomen. Natuurlijk had ik hem al enthousiast gebeld om te vertellen wat hen allemaal te wachten stond.

Toen zij er de volgende dag ook waren, waren we compleet. Na wat kleine wijzigingen in de kamerindeling kon de vakantie écht beginnen. Met z’n drietjes hebben we boodschappen gedaan, en die avond heb ik voor dertien personen staan koken. Wat heerlijk, zo’n groot fornuis ! Terwijl de anderen een helpende hand toestaken bij het dekken van de grote tafel, lekker door het huis heen banjerden, spelletjes deden of gewoon met een boek op de bank hingen, stond ik helemaal te genieten boven mijn pannen. Het gezamenlijk eten was enorm gezellig. Met dertien aan zo’n grote tafel, kletsen en lachen, elkaar plagen en uitdagen, lekker eten en drinken, je zou er zo maar aan wennen...

Dat deed het dan ook snel. Het klikte enorm goed tussen de kinderen onderling. Op de kennismakingsmiddag die we eerder hadden was dat al duidelijk, maar één middagje is toch iets anders dan een hele week samen in één huis. Mijn lief, liefvriendje en ik vonden het dan ook best wel spannend, want hoe zou het gaan ? Die spanning vooraf bleek totaal niet nodig. Alle kids konden gewoon goed met elkaar opschieten. Toen we dat zagen, viel alle spanning weg en hebben we alleen nog maar genoten.

Om elke dag hier te beschrijven gaat te ver, maar ik geef graag highlights en bijzondere vermeldingen:
♦ samen eten, elke avond met dertien aan de grote tafel
♦ fanatieke potjes biljarten, en de kids maar lachen om mijn gestuntel
♦ om de beurt koken, waarbij de lekkerste dingen op tafel kwamen, van Hollandse pot tot pizza,  van pannenkoeken tot ‘kouritsa’ (kip op z’n russisch)
♦ ontelbare potjes Kolonisten van Catan, waarbij sommigen wel heel erg graag wilden winnen
♦ lekker hangen rond de houtkachel, heel gezellig maar ook wel heel warm
♦ heerlijke gebakken ‘oefs’ van liefvriendje’s oudste zoon (voor de leek: eieren heten sinds deze week ‘oefs’…)
♦ liefdevolle kopjes koffie, door iedereen voor iedereen vers gezet
♦ mijn mannen samen op pad voor een mooie rit door de omgeving
♦ de oudste kids samen op pad om goedkoop sigaretten en drank te scoren… (deden wij dat vroeger ook ?)
♦ een middagje shoppen, en alle dames kwamen met nieuwe laarzen thuis
♦ ‘wie ben ik’ spelen, en er maar niet achter komen wie, wat of waar je was
♦ een dagje uit met z’n allen, en melig op de foto met kabouter Plop
♦ hilarische drankspelletjes, waarbij ik me afvraag wie er nu meer plezier had, de kids die het speelden, of wij die er naar keken
♦  met de hele club zo’n drankspelletje spelen, maar dan zonder alcohol…, zodat ook de jongsten mee konden doen. Gelukkig zonder alcohol… We zouden zó dronken zijn geworden… Ook hierin blonken we dus niet uit…
♦ een nieuw ‘proost’ ritueel, dat helaas hier niet te beschrijven is, maar zó leuk is en voor ons onvergetelijk
♦ ‘bier-pongen’, een wel heel aparte vorm van tafeltennis spelen, en de meiden bleven maar winnen
♦ een dagje ‘vriendje uitbuiten’ door de meiden, na weer een gewonnen potje bier-pongen kregen de dames aardbeien met chocolade en slagroom als ontbijt en werden de hele dag op hun wenken bediend, dat hadden ze goed voor elkaar (ik heb mijn mannen nog lief aangekeken, maar helaas… *grijns*)
♦ we zijn allemaal ontelbaar vaak op de foto gezet door derde, die de hele week zijn camera in de aanslag had, prachtige herinneringen blijven zo tastbaar
♦ enorme hoeveelheden boodschappen doen, de plaatselijke bevolking keek toch wel vreemd naar onze winkelkar met 16 pizza’s, 5 liter ijs, 6 stokbroden, 48 blikjes bier, 3 bussen slagroom en 16 liter cola…
♦ samen kijken naar de Olympische Spelen en juichen voor ‘onze’ jongens en meiden
♦ prachtige stukjes in het ‘vakantie-schrift’ dat ik had meegenomen, iedereen heeft hier zulke leuke dingen in geschreven, heerlijk om telkens na te lezen
♦ de openheid en inzet van onze kinderen was hartverwarmend, ze hebben allemaal, stuk voor stuk, zo enorm hun best gedaan om de vakantie tot een succes te maken, en dat is hen zo goed gelukt, we zijn apetrots op hen allemaal !
♦ het gevoel een soort van ‘italiaanse mama’ te zijn, met 10 kinderen om je heen die allemaal op hun eigen wijze een beroep op je doen, een meer dan heerlijk gevoel
♦ hechte banden zien ontstaan tussen de kinderen onderling, soms onverwacht, maar prachtig om te zien
♦ iedereen deed zijn graag eigen ding, maar we waren wel heel erg samen
♦ op de laatste avond uit eten gaan in een klein italiaans restaurantje, waar het eten lekker, goedkoop en in grote porties was, de borden steeds weer van eigenaar wisselden en we kinderliedjes hebben zitten zingen
♦ als afsluiting na vertrek uit het huis een dagje zwemmen, ik ben nog nooit zo vaak kopje onder geweest…
♦ voor de laatste keer samen eten, bij McDonalds natuurlijk, waar wij drietjes bedankjes en applaus kregen van onze kinderen, ik hield het dus echt niet droog…
♦ van alle kids, zonder uitzondering, te horen krijgen dat ze volgend jaar weer zo op vakantie willen
♦ een hele week samen met zoveel lieve, speciale en bijzondere mensen,waar je zoveel van houdt,  hoe rijk kun je zijn…

Ik kan nog veel en veel meer vertellen, maar dit is echt zo’n geval van ‘je had er bij moeten zijn’. Het is heel moeilijk te beschrijven wat we samen hebben beleefd, omdat het gevoel wat er bij hoort, eigenlijk onbeschrijflijk is. Het was een bijzondere week, heel intensief, maar vooral warm en gezellig. Ik heb intens genoten van alles en iedereen. Het afscheid nemen gisteren viel me best zwaar…Maar het zit erop, en heel happy en met een innig tevreden gevoel kijk ik terug op een fantastische week. 

Het gewone leven is al weer begonnen, met stapels wasgoed en een heleboel op te ruimen. Vandaag breng ik de dag door met mijn liefvriendje, die vanmiddag een optreden heeft, en morgen is het dan eindelijk zover, dan is de #blogup ! Er zijn last-minute nog meer aanmeldingen binnengekomen, en ik heb er mega zin in ! Mijn 300^e blog is in ieder geval een feit, die heb je net gelezen, en morgen gaan we dat heuglijke feit gezellig vieren ! Yes !

Eindelijk op vakantie !

Het is bijna zo ver... we gaan met z'n allen op vakantie ! De voorbereidingen zijn bijna klaar, de kids lopen te stuiteren, de laatste dingen moeten nog even worden geregeld en dan mogen we ! We hebben er onwijs veel zin in ! De kinderen hebben al allerlei leuke dingen die we samen kunnen gaan doen verzonnen, de basisboodschappen zijn gehaald (bier, cola en chips *grijns*) en de routeplanner staat ingesteld.

Het wordt vast een heel leuke en heel bijzondere week. Een unieke week wordt het zeker, want wie mag er nu met haar eigen gezin, én haar liefvriendje, én zijn kinderen een weekje op vakantie ? Zo'n bofferd als ik, zo zijn er vast niet veel. Dankbaar en blij ben ik, dat het allemaal kan en mag.

We gaan er van genieten. Hopelijk zit het weer ook een beetje mee, want het huis waarin we gaan verblijven heeft ook nog eens een enorme tuin én een meer in de buurt. Maar ook bij regen is er genoeg te doen, want Risk en De Kolonisten van Catan behoren ook tot onze bagage...

Ik hoop over een week een lang en vrolijk blog (het 300e !!) te kunnen schrijven over onze vakantie. Weet eigenlijk wel zeker dat dat gaat lukken... Komt het toch nog goed uit, dat 300e blog, en dan meteen daarna de #blogup, volgende week zondag... Geen slechte timing, al zeg ik het zelf... Maar first things first, nu eerst op vakantie, en mateloos genieten !

Even rustig aan

Het is stil in huis, zonder mijn lief en onze tweede. Maar die rust is ergens ook wel fijn. Na een hectische periode waren zowel mijn lief als ik daar allebei ook echt wel aan toe. Dat betekent niet dat ik nu al die dagen alleen met de kinderen ben. Mijn liefvriendje was al een nachtje, en nu het hele weekend bij me. Mijn lief en ik hadden dit vooraf natuurlijk besproken en het was helemaal prima. 

Woensdagavond zou mijn liefvriendje langskomen om mijn rubberlaarzen, die nog bemodderd en wel bij hem in de auto lagen, terug te brengen. Tijdens een telefoongesprek eerder in de week kwam spontaan het idee bij hem op om dan gezellig te blijven slapen. Nou, daar zei ik natuurlijk geen nee tegen !

Donderdagochtend is hij weer vroeg vertrokken, want er moest nog gewerkt worden en ik heb thuis de nodige klussen uitgevoerd. Lang niet alles wat ik van plan was is gebeurd, want ik heb de afgelopen dagen ook ruim de tijd genomen om bij te slapen, uit te rusten, na te denken en toe te geven aan mijn vermoeidheid en pijnklachten. Dat was namelijk ook best nodig…

Het weekend zouden mijn liefvriendje en ik samen doorbrengen. Vrijdagmiddag, veel vroeger dan ik had verwacht, stuurde hij me een sms-je. Zijn vakantie was begonnen en hij was onderweg. Gezellig !
Er moesten nog wat boodschappen worden gehaald en dingen worden geregeld, en natuurlijk zijn we zijn vakantie gaan inluiden met een lekker biertje op een zonnig terras.

Oudste, die in verband met de vakantie van haar vriendje’s ouders een paar weken bij hem bivakkeert, kwam gezellig thuis eten, en daarna zijn zij en ik samen een terrasje gaan pakken. Onder het genot van een lekker frambozenbiertje hadden we een goed gesprek. Er werden ons beiden dingen duidelijk, dingen die vaag en onbesproken waren gebleven en dat uurtje samen heeft ons allebei erg veel goed gedaan. 

Thuisgekomen hebben mijn liefvriendje en ik met derde, buiten in de tuin, een gezellig spelletje Triviant gedaan. We hebben een ‘familie-editie’ van het spel, maar derde pakte al snel de kindervragen erbij, die voor volwassenen vond hij te lastig en het duurde te lang vóór hij gewonnen had… ja ja… 

De volgende ochtend waren we eigenlijk van plan niet al te laat op te staan, maar ja, als de kids uitslapen, blijf je zelf automatisch ook langer liggen… En daar is ook niets mis mee ! Na de koffie, ontbijten en douchen zijn we boodschappen gaan doen. Derde ging gezellig mee en in no time waren we weer thuis met een paar goedgevulde boodschappentassen. Toen alles was opgeruimd zijn mijn liefvriendje en ik naar het reisburo gegaan. We hadden de dag ervoor al informatie ingewonnen over een leuke bestemming, en die middag zouden we meteen gaan boeken. Leuk ! In oktober gaan we samen lekker een (kort) weekje weg !

Toen dat was geregeld, stonden de jongens thuis al te popelen van ongeduld, want we zouden naar de dierentuin gaan. In één van de bekendste dierenparken was een avondopenstelling, waardoor je aan het eind van de middag ook nog eens voor de helft van de normale entreeprijs naar binnen mocht. Dat scheelt best, met vier personen. We hebben een paar heel leuke uurtjes doorgebracht in het dierenpark. Het was nog steeds mooi weer, daar boften we ook mee, derde en jongste hebben naar hartenlust gefotografeerd en gefilmd, we hebben gesmuld van koffie met gebak en later van een lekkere maaltijd, alle dieren zijn bewonderd en we hebben ontzettend veel lol gehad. Toen we redelijk laat in de avond thuiskwamen, waren we dan ook alle vier heel erg moe. Gelukkig hoefde er toen niets meer. De kids zijn redelijk snel naar bed gegaan en liefvriendje en ik zijn niet al te lang daarna, na een drankje, ook lekker in bed gekropen. 

Zondag… het regende, het waaide, het was een stuk frisser dan de dagen ervoor… wat doe je dan ? Wij niet zo heel veel ! Onze zondag was dus een hele luie. Joggingbroek en shirt aan, beetje bankhangen, af en toe een beetje doezelen, een goede film kijken, kletsen, eten en drinken, gezellig samen zijn… Zalig, zo’n dag ! 

Oudste kwam thuis eten, en ging snel daarna weer weg. De jongens waren met hun eigen dingen bezig. Wij hebben koffie gedronken en nog even samen onderuit op de bank gelegen om tv te kijken, en toen is mijn liefvriendje weer naar zijn eigen huis gegaan. We wilden best nog langer samen zijn, maar hij had nogal wat plannen die écht uitgevoerd moeten worden. Omdat wij onszelf goed kennen, was het dan ook echt verstandiger dat hij niet nog een nachtje zou blijven, maar naar huis zou gaan. Anders zou er van al die plannen helemaal niets terecht komen…

Een heerlijk rustig weekend was het dus. Ik heb er echt van genoten. Net als van de sms-jes van mijn lief en tweede, dat ze het zo enorm naar de zin hebben. Omdat ze hun foto’s direct op Facebook plaatsen, kan ik thuis een beetje meekijken, en meebeleven, heel leuk is dat. Morgen komen ze weer thuis. Dan is de rust ook weer voorbij, want dan moeten we ons gaan voorbereiden op onze gezamenlijke vakantie, de vakantie met ons gezin en dat van mijn liefvriendje. Een vakantie waar we allemaal heel erg veel zin in hebben. Lekker met z’n allen weg… Dat wordt een leuke week, en vast ook een heel bijzondere !

(even terugtellend zie ik dat dit blog nr. 298 is... Die 300e staat er, mezelf kennende, dus waarschijnlijk al vóórdat de #blogup op 12 augustus gaat plaatsvinden. Je kunt je natuurlijk nog steeds aanmelden ! Stuur een mail naar divakatinka@live.nl en je krijgt zo snel mogelijk alle info. Ik kijk er naar uit je te ontmoeten !)

Samen op reis

Vanochtend heb ik mijn lief en onze tweede uitgezwaaid. Zij zijn samen een weekje op vakantie. Wij hebben in ons gezin namelijk een leuke (nog wel heel nieuwe) 'traditie'. In het jaar dat de kinderen 18 worden, mogen ze met paps of mams mee op reis. Ze mogen zelf kiezen met wie, en waarheen. Toen onze oudste twee jaar geleden 18 werd, koos zij er voor samen met mij naar familie op Curacao te gaan, en we hebben toen samen een prachtige vakantie gehad. Heel bijzonder, om met één van je kinderen op reis te gaan.

Nu is het dus de beurt aan tweede, die in mei 18 is geworden. Omdat hij, net zoals mijn lief, erg geinteresseerd is in alles wat met de Tweede Wereldoorlog te maken heeft, heeft hij er voor gekozen om samen met paps naar Normandië te gaan. Ze gaan daar de beroemde stranden bezoeken en allerlei musea en bezienswaardigheden bekijken. Lief heeft een hotel geregeld dat als uitvalsbasis dient, en een mooie route uitgestippeld, zodat ze zoveel mogelijk kunnen gaan zien.

Vanochtend zijn ze dus vertrokken. De eerste enthousiaste sms-jes zijn al binnen, heel leuk om zo een beetje mee te reizen. Ik hoop dat ze net zo'n fijne vakantie zullen hebben als oudste en ik twee jaar geleden hadden en dat zij het samenzijn net zo fijn en bijzonder vinden als wij toen deden.

Daarnaast hoop ik dat mijn lief de rust en tijd vindt om na te denken. Deze week heeft hij zeker ook nodig om even tot zichzelf te komen. We hebben een drukke, hectische en heftige periode achter de rug, en dat is ook hem niet in de koude kleren gaan zitten. De rust die de komende week brengt, is dan ook heel fijn, en geeft hem de gelegenheid over verschillende zaken na te denken, om zijn gedachten en gevoelens op een rijtje te krijgen en uit te rusten van de afgelopen periode. Ik hoop dat hij er uit komt, en lekker uitgerust terugkomt... Maar bovenal hoop ik dat ze samen mateloos genieten !!

Zwarte Cross 2012: Voorwaarts gas !

Het was één groot feest… muziek, theater, leuke mensen, humor, modder, lawaai, ludieke acts, stunts, motorcross, gezelligheid, dansen, zingen, niet slapen en heel veel bier… 

We waren weer op de Zwarte Cross !!

Vrijdagmiddag, tas ingepakt, regenjas en rubberlaarzen mee, kampeerspullen in zakken, alles stond klaar voor een heel weekend feesten én kamperen. Dat feest hadden we vorig jaar al meegemaakt, maar het kamperen was nieuw. We gingen nu de complete ervaring beleven, zeg maar…

Toen mijn liefvriendje me vroeg in de middag kwam ophalen, met zijn auto al vol spullen, konden we niet meteen vertrekken. We moesten eerst nog een snel rondje door de stad maken. Eén van mijn liefvriendjes kado's voor ons twee-jaar-samenzijn moest nog compleet gemaakt worden én we moesten een kadootje kopen voor zijn beste vriend, die samen met zijn vriendin ook meeging naar de Zwarte Cross en jarig was geweest. Weer terug bij de auto kwamen we tot de ontdekking dat mijn liefvriendje onze hoofdkussens was vergeten, dus voordat we echt op weg konden, moesten we nog even naar mijn huis terug, om daar kussens op te halen.

Later dan gepland gingen we dus op weg. Het was niet zo heel ver rijden, maar er waren tal van omleidingen in de buurt van het festivalterrein, dus die laatste kilometers schoten niet echt op. Onze vrienden waren er al, en tipten ons welk parkeerterrein we het best konden nemen, om niet heel erg ver met onze spullen te hoeven sjouwen. Gewapend met de tent en wat andere spullen zijn we ons met onze campingkaart gaan melden en nadat we een mooi armbandje om hadden gekregen, mochten we het terrein op om een plekje te gaan zoeken.

Nou, dat was sneller gezegd dan gedaan… De camping was eigenlijk al vol ! Een enorme hoeveelheid tenten in alle soorten en maten stonden hutje-mutje, kris-kras door elkaar heen. Elke vierkante centimer was benut. Toen we dachten dat we een plekje hadden gevonden, bleek dat onze tent daar helemaal niet paste. Weer verder zoeken dus. Uiteindelijk hebben we de tent opgezet op een plek waar het helemaal niet mocht... maar er stonden er al meer, en je moet toch iets… Recht tegenover het badhuis stonden we, dus we hadden een constante stroom van douchers en toiletgangers voor onze deur. Op zich niet vervelend, maar op dat moment hadden we er niet aan gedacht dat dat dag en nacht door zou gaan…

De tent stond nog maar net toen we ons eerste biertje te pakken hadden. Onze vrienden kwamen er gezellig bij, en zij hadden weer twee vriendinnen, die wij ook kennen, meegebracht, zodat we met een hartstikke gezellige club van zes waren. De eerste ‘proost’ op een geslaagd festival was een feit. Tijd om het festivalterrein te gaan verkennen !

Daar was het erg gezellig. Vooral rond de eettentjes was het druk, wat ons er aan herinnerde dat wij ook nog moesten eten. Dat deden we dus ook gezellig met z’n zessen. Voor mij stond er surinaamse roti op het menu, en die was meer dan heerlijk ! Zo at een ieder waar hij of zij zin in had, keus genoeg ! Je kon het zo gek niet bedenken of het was wel te krijgen. Voor mijn liefvriendje was het ‘broodje schoap’ wederom favoriet…

Na gezamenlijk een stevig optreden te hebben bijgewoond, hebben we ons opgesplitst. Zoveel mensen, zoveel zinnen tenslotte. Wij zijn wat rustigere plekken op het terrein gaan verkennen en hebben genoten van heerlijke muziek. Later op de avond zijn we weer richting hoofdpodium gelopen, voor een optreden van Within Temptation. Wow, wat een power ! Omdat we het intussen een beetje koud kregen hebben we ergens koffie en thee gehaald en hebben dicht tegen elkaar aan zitten genieten van het geweldige optreden. Eigenlijk zouden we daarna de anderen weer zien, op weer een andere plek, maar we besloten het voor die avond voor gezien te houden en een beetje op tijd de tent in te duiken. Terug naar de camping dus !

Daar was het ook een drukte van jewelste. Omdat wij tegenover het badhuis stonden, kwam echt iedereen langs onze tent en bleef daar gezellig staan kletsen. Buiten het lawaai van het festivalterrein en het feestterrein op de camping, stond ook in het badhuis muziek aan, en niet zo zachtjes ook. Van slapen kwam dus niet zoveel. Want toen het festivalterrein eenmaal dicht was, en het feestterrein op de camping ook sloot, gingen de schoonmaakploegen aan de slag. En dat deden ze met groot materieel… De muziek in het badhuis bleef de hele nacht doorloeien en dat maakte dat ik die eerste nacht echt geen oog heb dicht gedaan. Mijn liefvriendje heeft nog een klein beetje geslapen, maar ik heb een echte doorwaakte nacht gehad. Dat beloofde wat voor de volgende dagen…

Zaterdag was het al vroeg weer een enorme drukte op de camping. Veel mensen waren al vroeg uit de veren, er vormde zich een enorme rij voor de douches en toiletten, juist, precies voor onze tent en ook bij de eettentjes stonden al  rijen met hongerige kampeerders die een ontbijtje wilden. Dan wij er ook maar uit, wakker waren we toch… 

Gewapend met lekkere broodjes, koffie, thee en jus d’orange kwamen we terug bij onze tent. Toen we net klaar waren met eten begon het een beetje te miezeren. Dus hup, de opvouwbare stoelen weer naar binnen en met de luifel en binnentent open hebben we knus samen naar buiten liggen kijken, er was meer dan genoeg te zien. Toen onze vrienden even later kwamen vragen of we meegingen voor een rondje op het terrein, hadden we zo onze schoenen (in mijn geval rubberlaarzen, vorig jaar heb ik ervaren dat dat echt het verstandigst was) weer aan. Inmiddels was het gelukkig ook weer droog dus daar gingen we weer. 

Heel even, want die middag moesten mijn liefvriendje en ik weg. Zijn dochter vierde haar verjaardag, dus we hadden nog een aardige rit te maken. Maar ook daar was het heel gezellig, ook al omdat mijn schoonzussen en zwagers met de kinderen ook mee kwamen vieren. Na een paar uurtjes zijn we weer terug gegaan naar het festival, waarbij ik het stuur van mijn liefvriendje overnam omdat hij echt te moe was om te rijden, en tegen etenstijd waren we weer ‘op honk’.

We aten Surinaams, ik al voor de tweede keer, maar het was ook zo lekker ! Na een kop koffie, een gezond toetje (jawel, we hebben vers fruit gegeten !), en wat rondslenteren zijn we op de Theaterweide naar een geweldig leuke voorstelling geweest. Muzikale kolder, gebracht door een groep fantastische multi-instrumentalisten, het was echt geweldig. Die avond hebben we lekker met z’n tweetjes over het terrein gedwaald, hier eens geluisterd, daar eens gekeken en pas laat op de avond hadden we weer met onze vrienden afgesproken. We zijn gezamenlijk naar de Reggaeweide gegaan, waar een heel relaxte sfeer hing en de muziek uitnodigde tot lekker dansen.

Toen de live-muziek stopte, zijn we terug naar de camping gegaan, waar het feest gewoon doorging. Op het feestterrein, het Walhalla, was nog van alles te beleven. Veel muziek, een groot kampvuur en natuurlijk lekker eten en drinken, dus we konden nog wel even door. De mannen hadden op het festivalterrein al een broodje schoap gehaald, en wij meiden hadden zin in een patatje. Dat blijft toch wel heel lekker als je gedronken hebt. En dat hadden we… Die avond hebben we ons tegoed gedaan aan een combinatie van bier, mojito’s en speciale Zwarte Cross shotjes, met de welluidende naam Nozem Oil. Vanwege die combinatie hadden we het na het eten, dansen en overal een kijkje te hebben genomen toch wel behoefte om lekker te gaan slapen… 

Omdat ik de vorige nacht helemaal niet had geslapen, was ik nog even langs het zogenaamde ‘Gemeentehuis’ gegaan, om aan te geven dat het misschien niet zo handig was om de muziek in het badhuis de hele nacht zo hard te laten staan. Dat bleek ook helemaal niet de bedoeling te zijn, en men beloofde er deze nacht op te letten. En dat gebeurde ook ! Toen de muziek op het Walhalla stopte, ging ook de volumeknop in het badhuis naar beneden.

Yes ! Uit voorzorg had ik al oordopjes gehaald, maar we waren zo moe dat we in no time zelfs zonder die dingen allebei als een blok in slaap vielen. Toen ik na een paar uurtjes wakker werd was het nog knap rumoerig buiten, de muziek stond inderdaad een stuk zachter, maar de overige herrie ging gewoon door. Dus toen toch maar die oordoppen in en warempel, ik sliep weer gewoon door. En dat was nodig ook.

Toen we zondagochtend rond acht uur wakker waren, voelden we ons een stuk fitter dan de dag ervoor. Het campingleven kwam iets langzamer op gang dan de dag daarvoor. Minder lange rijen bij het badhuis, en ook ons ontbijt was snel gehaald. We zaten net lekker voor de tent te eten, toen er een groep muzikanten pal vóór ons begon te spelen. Oké, wel vier keer hetzelfde liedje, want het werd opgenomen voor televisie, maar gezellig was het wel ! (En intussen heb ik via ‘uitzending gemist’ gezien dat ze ons ook gefilmd hebben en dat we maar liefst twéé hele seconden in beeld waren !)

Om tien uur waren we klaar met eten, aangekleed en netjes op tijd om naar de kerk te gaan. Jaha, je doet echt van alles op zo’n festival. In de mega-tent was een kerkdienst, wel een ludieke natuurlijk, maar het was er wel één. Met een geweldige voorganger en goede muziek werden we allemaal weer op de rit gezet voor de dag die komen ging. Helemaal grappig ! Daarna zijn we terug gegaan naar de camping. Omdat we die middag weer huiswaarts gingen, leek het ons handig om de tent alvast af te breken en alle spullen in de auto te leggen, zodat we nog tijd genoeg zouden hebben om de laatste paar uurtjes te genieten van het festival. Zo gezegd, zo gedaan. Na een paar keer heen en weer sjouwen was onze plek leeg en de auto vol. Terug naar het festival dus weer ! Onze vrienden waren er al, we hebben samen een biertje gedaan en we splitsten ons weer op voor een paar uurtjes.

We hadden alweer honger, dus mijn liefvriendje haalde, je raadt het al, een broodje schoap en ik liet me verleiden door een heerlijk broodje gerookte zalm. Lekker, zo in het zonnetje lunchen ! Want het was inmiddels prachtig weer geworden, de zon scheen uitbundig en de temperatuur was meer dan aangenaam. Even later gingen we naar de Undercoventent, waar we door een tribute-band het repertoire van mijn favoriete bandje uit mijn tienertijd, Doe Maar kregen voorgeschoteld. Dat was echt jeugdsentiment, en alvast oefenen voor oktober, als we naar een groot concert van Doe Maar gaan, maar dan door de echte band natuurlijk. 

Om half drie hadden we weer met onze vrienden afgesproken, om naar het crossterrein te gaan. Hun vriendinnen zouden meerijden in de speciale klasse en dat wilden we natuurlijk allemaal zien. En we hebben ze gezien ! Na een heleboel ludieke voertuigen kwamen ze uitbundig zwaaiend voorbij… Helaas maar één keer, want in het kader van de veiligheid moesten ze heel snel weer van het voertuig af. Begrijpelijk natuurlijk, maar dat ene rondje hebben ze toch maar mooi meegedaan !

Voor ons werd het intussen tijd om te gaan. We hebben afscheid genomen van onze vrienden, nog even een paar Nozem Oil shotjes ingeslagen voor de jeugd thuis en zijn toen naar de auto gelopen. Daar heb ik met een zucht van verlichting mijn rubberlaarzen, waar ik al vanaf vrijdagavond op rondbanjerde, verwisseld voor teenslippers. Ik hoor mijn voeten nog juichen…

Na een flinke rit hebben we, om het af te leren,  nog maar een keer fastfood gehaald, pizza deze keer, en zijn toen alle spullen op gaan ruimen. De tent moest worden uitgehangen, want die was niet helemaal droog en zeker ook niet helemaal schoon meer. En toen was het tijd voor een hele lange, hete douche… Alles rook naar koeienpoep… of we hadden die lucht nog in de neus hangen… Maakt ook niet uit, het was in ieder geval heerlijk om een tijdje later weer helemaal fris en fruitig onder de douche vandaan te stappen en schone kleren aan te trekken. 

Mijn liefvriendje bracht me naar huis, waar we de rest van de spullen uit hebben geladen. Het zat er weer op. We hebben een meer dan geweldige Zwarte Cross gehad, we hebben ontzettend genoten van alles wat er te zien, te horen en te beleven was. Genoten van het onwijs leuke gezelschap. Van al die duizenden mensen, die zonder enig gedoe, een geweldig feest hebben gevierd. De afspraak staat al: Volgend jaar weer ! En als het aan mij ligt, gaan we dan vijf dagen ! Voorwaarts gas !

 

 

Uitnodiging #blog-up

Lieve lezers,

Enige tijd geleden kondigde ik het al aan. Mijn 300e blog staat op punt van verschijnen (dit is namelijk al nr. 296) en dat wil ik graag vieren met een heuse #blog-up. Het lijkt me super om jullie, mijn lezers, te ontmoeten en met jullie te proosten op mijn 300e schrijfsel.

Een aantal mensen hebben al aangegeven hier graag bij te willen zijn. Helemaal leuk ! Om de planning definitief te maken vraag ik jullie nogmaals: Lijkt het je leuk om op zondag 12 augustus, ergens tussen 15.00 en 19.00 uur (definitieve tijd is nog niet bekend) in/om Den Bosch, ook van de partij te zijn ? Meld je dan, liefst vóór 1 augustus, aan via het volgende e-mailadres: divakatinka@live.nl en ik stuur je zo spoedig mogelijk de 'officiële' uitnodiging met alle info toe. (Wil je je ook aanmelden als je ook eerder al te kennen hebt gegeven van de partij te willen zijn ? Dank je wel !).

Ik zou het geweldig vinden jullie allemaal te mogen begroeten. Jullie zijn heel belangrijk voor me. Jullie lezen trouw, reageren, geven feedback, leven mee, houden me een spiegel voor en zijn een niet meer weg te denken deel van mijn leven geworden. Zonder jullie zou er al lang geen blog meer zijn ! Jullie zijn dus méér dan van harte welkom, om samen het glas te heffen op het leven en de liefde !

Going to the movies...

Ik ben dol op films, vooral arthouse, maar naar de bioscoop gaan komt niet heel erg vaak voor. Vaak is er geen tijd, gaan andere dingen voor of is een film alweer uit de bios voordat ik überhaupt weet dat ie draait... Arthouse films draaien ook vaak op tijdstippen die niet uitkomen, en de voorstellingen op wat gangbaardere tijden zijn meestal uitverkocht, dus last-minute naar de film lukt dan al helemaal niet. Jammer hoor, want het is zo leuk... Mijn liefvriendje was niet zo bekend met arthouse, maar dat is inmiddels wel anders. Hoe kan het ook anders, als zijn vriendin hem telkens meesleept of een goede film op DVD meebrengt...

Deze week zat ik maar liefst twee keer in de bios. Dat was boffen ! Ik ben met allebei mijn mannen naar een arthouse film geweest en beide waren prachtig. Met mijn liefvriendje heb ik, zoals ik al schreef, op mijn verjaardag 'The Intouchables' gezien. Een prachtige film die zorgde voor een brede lach en tranen van ontroering. Eén van de beste films die ik de laatste jaren heb gezien. Als je de kans ziet om er heen te gaan, doen !!

Zaterdag ben ik met mijn lief naar 'Le fils de l'autre' geweest. Ook een prachtige film, waarin de emotionele strijd van de twee hoofdrolspelers een schrijnend gevoel achterliet. Je voelde hun verscheurdheid als het ware. Ook deze film is een echte aanrader !

Behalve films in de bioscoop zien, vinden mijn lief, liefvriendje en ik het ook heerlijk om thuis op de bank film te kijken. Daarom komt het goed uit dat we inmiddels een flinke verzameling arthouse films hebben opgebouwd. Een avondje thuis en niks te doen ? DVD erin en genieten maar ! Heerlijk !